تأثیر تمدن ایرانیان بر نفوذ گسترش اسلام در یمن - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٨٣ - جابر با امام باقر

مِی‌‌دهِی؟ پِیامبر در جواب فرمود: «أَ فَلَا أَكُونُ عَبْداً شَكُوراً»؛ آِیا بند? شکرگزار او نباشم!

جابر وقتِی چنِین پاسخِی را از امام شنِید. عرض کرد: اِی پسر پِیامبر! رعاِیت حال خود کنِید تا زنده بمانِید، چراکه شما از خاندانِی هستِید که از برکتشان بلاها رفع، سختِی‌‌ها برطرف شده و باران مِی‌‌بارد. امام سجاد‌‌ فرمود: «لَا أَزَالُ عَلَى مِنْهَاجِ أَبِِی حَتَّى أَلْقَاهُ»؛ من به روش پدرانم عمل مِی‌‌کنم تا آنان را در عالم دِیگر دِیدار کنم.

جابر رو به حاضران در مجلس کرد و گفت: در مِیان اولاد پِیامبران، همچون علِی بن الحسِین دِیده نشده است، مگر حضرت ِیوسف. به خدا قَسم، فرزندان علِی بن الحسِین از فرزندان ِیوسف برترند؛ چراکه در مِیان آنان حضرت مهدِی عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف است، همو که زمِین را پس از پر شدن از ستم، پر از عدل و داد کند.[١]

جابر با امام باقر‌‌

جابر، دوران كودكِیِ امام باقر‌‌ را درک كرد و ارتباط او با آن حضرت رابطه‌‌اِی خاص و بِی‌‌نظِیر بود. خودش نقل مِی‌‌کند که پِیامبر صلِّی الله علِیه و آله به او فرمود: اِی جابر! تو زنده مِی‌مانِی تا فردِی از فرزندانم را كه شبِیه من و همنام من است مِی‌بِینِی که معارف الهِی را مِی‌‌شکافد و

[١] بشارة المصطفِی لشِیعة المرتضِی (ط - القدِیمة، ص٦٧؛ بحار الأنوار (ط - بِیروت)، ج٦٨، ص١٨٥ - ١٨٧.