إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٤ - باب چهارم در ترك دنيا و ياد مرگ

ندا كن ثروتمند را كه با حرص دنيا را جمع آورى مينمود آخر الامر چه كرد و چه شد. پس هاتفى از ميان خرابه گفت:

بود در دنيا در خانه موقّت و مشغول بآمال و آرزو بود تا اينكه منتقل شد بآخرت.

و گفته است قتاده كه مراد از آيه: وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاتُ‌[١] وقايع زمانهاى گذشته و خرابى ديار و آثار آنها است.

و عبور فرمودند روزى حضرت امام حسين ٧ بقصرى و فرمود از آن كيست اين؟ گفتند از أوس. فرمود دوست ميدارد أوس اينكه در آخرت بجاى اين قصر براى او گرده نانى باشد.

نيكو گفته ابو العتاهيّه:

جمع كردند دنيا را و لكن نخوردند و خانه‌ها ساختند ولى در آن سكونت ننمودند كوچ نمودند و رفتند (بسوى قيامت) زيرا مسافر بودند و آنى استراحت نكردند (در دنيا).

و گفته است مسروق: وارد نميشود در خانه‌اى فرح و سرور مگر آنكه وارد مى‌شود بعد از آن حزن و اندوه و عبرت و مرگ و انشاد نموده:

[١]. ٧- الرعد