اندوه و حزن دارم بر عمرى كه ضايع نمودم آن را در جوانى، و فاسد نمود آخر عمر مرا بيمارى و پيرى، و چقدر هنگام مردن دندان بهم بكوبم از ندامت و پشيمانى، و ليكن كجا ميرسد و چه فائده‌اى ميدهد كوبيدن دندان و پشيمانى در آن موقع، ملامت ميكنم خود را در ضايع نمودن عمرى كه اول آن جوانى بود و در آن هنگام نفس من در كمال جديت و كوشش بود و عزم و اراده‌ام در منتها درجه محكمى بود (كه ميتوانستم همه گونه عبادتى را بجا آورم).

و گفته شده در تفسير لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ‌[١] كه مراد از أحسن تقويم جوانيست و مراد أسفل سافلين پيرى است.

و گفته‌اند بعضى پيرى قاصد مرگست و طليعه فنا است و قطع‌كننده آرزوها است و اول مرحله آخرتست و مقدمه ناتوانى و جاسوس براى انتقال آدمى و واعظ فصيح اللسانيست كه ميترساند جاهلان را (از عذاب خدا) و بشارت ميدهد و عاقلان را (به بهشت جاويدان) و علامت وقار است و لباس فاخريست براى بزرگان و مركب را هواريست براى مرگ، و جوانى خواب خفته‌اى ماند (كه از هيچ جايى خبرى ندارد).

و گفته شد بعابدى كه زنده بودن را براى چه چيز دوست ميدارى؟

گفت براى گريه كردن بر گناهانم.

و فرمود رسول خدا ٦ بهترين جوانان شما آنهائى هستند كه برفتار و روش پيران رفتار نمايند، و بدترين پيران شما كسانى هستند كه برفتار و روش جوانان رفتار كنند.

[١]. ٣- التين