و: يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ[١] روزى كه هر شخصى هر كار نيكو كرده پيش روى خود حاضر بيند، و آنچه بد كرده آرزو كند كه اى كاش ميان او و كار بدش بمسافتى دور جدائى بود، و خداوند شما را از عقاب خود ميترساند كه او در حق بندگان بسى مهربانست.

و: يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى‌ وَ ما هُمْ بِسُكارى‌ وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ[٢] چون هنگامه آن روز بزرگ را مشاهد كنيد هر زن شير دهى طفل خود را از هول فراموش كند و هر آبستنى فرزند خود را بيفكند و مردم را از وحشت آن روز بيخود و مست بنگرى در صورتى كه مست نيستند، و لكن عذاب خدا سخت است (كه از هول آن مردم چون مست و مدهوشند).

و: يوما يجعل الوالدان شيبا السماء منفطر به كان وعده مفعولا[٣] روزى كه كودك از هول و سختى آن پير شود، و آسمان (ز وحشت آن) شكافته شود و وعده (ثواب و عقاب) الهى بوقوع انجامد.

پس به پرهيزيد بندگان خدا از روزى كه سفيد مى‌شود در آن سرهاى اطفال و متحير و سرگردان ميشوند در آن روز زيركها و دانايان و بر طرف ميگردد در آن كوهها چنان كه ميفرمايد حق جل شأنه:

[١]. ٢٨- آل عمران

[٢]. ٢- الحج

[٣]. ١٨- المزمل