إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤١ - باب دوم در زهد و تقوى
وَ ما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زِينَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى[١] و آنچه كه داده شده است بشما از اموال و متاع دنيا (بدانيد كه) بيقدر و كم ارزش است و آنچه كه بنزد خداوند است (بسيار براى شما) بهتر و باقىتر است (پس روى بسوى آن نمائيد).
وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ[٢] و نيست اين زندگانى دنيا مگر لهو و بازيچه (و فانىشونده) و زندگى آخرت هر آينه زندگى هميشگى است اگر مردم بفهمند (و توجه كنند) اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ[٣] بدانيد اى مردم كه زندگانى دنيا بحقيقت جز اين نيست كه مانند بازيچه طفلانست، و تفاخر و خودستائيست، و حرص افزودن مال و اولاد است بين دنيا خواهان، و مانند بارانست كه ببارد و گياه روئيده شود كه كافر (دنياپرست) را بشگفت آورد، و لكن مدتى نگذر كه زرد و خشك گردد، (و دنيا هم چنين است كه از دست آنها برود) و آخرت فرا رسد آنان را كه عذاب شديد است برايشان، و بخشش و آمرزش و بهشت است (براى مؤمنان) بنا بر اين بدانيد كه دنيا جز متاع فريب دهنده و غرور چيز ديگرى نيست.
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ
[١]. ٥٩- القصص
[٢]. ٦٤- العنكبوت
[٣]. ١٩- الحديد