پس در آن وقت است كه فرار نمايد از تو برادرت، و تو را فراموش كند، و رفيقت از تو رو بر گرداند، و دوستانت تو را از خود برانند، و يارى ننمايند تو را زن و فرزندت، بلكه تو هم همه آنان را فراموش كنى از دهشت.

- لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا- فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ- هر آينه تو از اين روز و هول و هراس آن در غفلت بودى پس چشمت بينا گرديد و ديدى آنچه را كه شك داشتى.

پس چون آن روز را مشاهده نمائى از ديدگانت اشك حسرت بريزى و چنان بترسى كه جگرت پاره پاره گردد.

و در آن روز گناهكار ملجا و پناهگاهى پيدا نخواهد كرد و آتش جانب او شعله كشد و او فرياد زند: وَ قالَ قَرِينُهُ هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ قرين وى (يعنى فرشته موكل و شاهد او) بدو گويد اين نتيجه همان اعمالى است كه نزد من براى امروز تو محفوظ بوده است، پس زفير جهنم ذليل كند كسانى را كه در دنيا خود را عزيز ميدانستند و بر ديگران فخر و تكبّر مينمودند و يا براى خدا شريك قائل ميشدند: الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ پس برو در اندازند آنها را در عذاب سخت (جهنم).

و خداوند در آن روز بحق و عدل حكم خواهد فرمود و فيصل خواهد داد امور و حقوق مردم را، و داد مظلوم را از ظالم بگيرد بطورى كه فرياد ظالم در آيد و بمخاصمه برخيزد آنگاه خداوند فرمايد: لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ- در حضور من خصومت مكنيد كه من وعده عذاب شما را در كتابهاى خود براى اتمام حجت بشما از پيش‌