بدرستى كه شما را بعبث و بيهوده خلق نكرده‌اند و شما را آزاد و خودسرانه نگذارده‌اند، همانا شما را معادى است كه پروردگار همه را جمع فرمايد و بين شما (بعدل) حكم نمايد و حقوق را از يك ديگر جدا گرداند، پس واى بحال كسى كه بواسطه بدى عملش خداوند او را از رحمت بيمنتهايش كه بر هر چيزى وسعت دارد و از بهشتى كه پهناى آن مانند بين زمين و آسمان است دور گرداند بدرستى كه فرداى قيامت امان از آتش جهنم براى آن كسى است كه دنياى فانى را فروخته باشد و آخرت هميشگى را خريده باشد، و شقاوت را رها كرده و بدنبال سعادت رفته باشد.

آيا نمى‌بينيد كه مردمانى پيش از شما بودند و مردند و شما جانشين آنها شديد، پس زود باشد كه مردمانى هم جانشين شما شوند و اموال و خانه‌هاى شما را بارث بگيرند و تصاحب كنند، همچنان كه مينگريد هر روز دسته‌ئى از مردم مرگشان فرا ميرسد و اموال و خانه‌هاى خود را ترك ميكنند و مفارقت از دوستان مينمايند و شما آنها را در زير خاك پنهان ميسازيد، و صبح ميكنند در حالى كه بسيار محتاجند، و مواجه بحساب اعمال خود ميشوند و نميتوانند حسنه‌ئى بر حسنات خود بيفزايند يا گناهى از گناهان خود كم نمايند.

بدانيد كه انسان ناچار است براى هر سفرى زاد و توشه تهيّه كند، پس براى سفر آخرت خود تقوى را توشه قرار دهيد، و همانند آن كسانى باشيد كه مشاهده كرده‌اند احوال قيامت را و ثواب و عقاب آن را تا اينكه رغبت بآخرت پيدا كنيد، و دل از دنيا بر كنيد و از خداوند بترسيد و مغرور نگرداند شما را طول امل كه مرگ را نزديك نه بينيد، بخدا قسم طول امل ندارد كسى كه صبح كند و اميد زنده بودن تا شب را نداشته‌