و فرمود سعدا در دنيا كسانى هستند كه از آن فرار نمايند، چه ميكند بمال و اولاد كسى كه از آنها جدا مى‌شود و حسابش بر او است، برهنه داخل دنيا شديد و برهنه بيرون خواهيد رفت، جز اين نيست كه دنيا نظير گردنه است پس بگذريد از آن و عقب سر بيندازيد او را.

و فرمود در دعايش: اللهم توفّنى فقيرا و لا توفّنى غنيّا و احشرنى في زمرة المساكين بار الها بميران مرا فقير و نميران ثروتمند و محشور نما مرا در زمره مساكين.

و فرمود شقى‌ترين همه كسى باشد كه جمع گردد بر او فقر دنيا و عذاب آخرت.

و فرمود روى آوردن بآنچه كه نزد خداوند است همانا سبب سلامتى و راحتى هر مشقت است و روى آوردن بدنيا سبب حزن و اندوه مى‌شود.

و فرمود يكى از صفات دوستان خدا اينست كه توكل بخدا مينمايند در هر چيزى و بى‌نيازند از غير او در هر امرى و احتياج (خود را نميگويند بكسى جز) بسوى او در همه احوال.

و فرمود آن حضرت دفع كن و انفاق بنما از دنيا بآنچه كه در نزد تو است كه بآن خواهى رسيد و سپس اين اشعار را خواند:

ادفع الدنيا بما اندفعت‌		و اقطع الدّنيا بما انقطعت‌
يطلب المرء الغنى عبثا		و الغنى في النّفس لو قنعت‌

رها كن دنيا را و قطع محبّت نما از او زيرا مردانى هستند طلب‌