إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٣ - باب هيجدهم در وصاياى لقمان و مواعظ رسول خدا
من زندهام كه هرگز نميميرم، عمل كن بآنچه امر كردم تو را تا آنكه قرار دهم تو را زنده كه هرگز نميرى. اى پسر آدم، هر گاه بگويم از براى چيزى: بوده باش، پس ميباشد. اطاعت كن در آنچه كه تو را امر كردم تا آنكه قرار دهم تو را تا بچيزى بگوئى: بوده باش، پس باشد. و هم چنين در قرآن مجيد فرموده وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ[١] و براى شما در بهشت هر چه را مايل باشيد و آرزو كنيد مهيا است و اين سفره احسان را خداى مهربان براى شما گسترده است.
و فرمود رسول خدا ٦ سه چيز هلاككننده انسان است: حرص بر طمع، و هواى نفس كه پيروى شود، و عجب و تكبّر و سه چيز نجات دهنده انسان است: خوف از خداوند در پنهانى و آشكارا، و ميانه روى كردن چه در حال غنى و ثروت و چه در حال فقر و تنگدستى، و عدالت را از دست ندادن در حال رضا و غضب.
و فرمود امام حسن ٧ بودند مردمانى كه ميديدند بهشت و نعمتهاى آن را و جهنم و عذابهاى آن را و چنان خوف و مهابت الهى در دل آنها بود كه جاهلان گمان مىكردند بيمارند و حال آنكه اصلا بيمار نبودند، و هميشه مىگفتند ما احتياجى بدنيا نداريم و خلق نشدهايم كه دل بدنيا بنديم و سعى و كوشش براى دنيا كنيم، انفاق نمودند اموال خود را و بخشيدند خونهاى خود را (بشهيد شدن در راه خدا) و بدان وسيله رضا و خشنودى خدا را بدست آوردند، و چون ميدانستند كه خداوند خريدارى مىكند از آنها اموالشان و نفسهايشان را در مقابل بهشت پس فروختند
[١]. ٣١- فصلت