خود را با خانواده خويش از آتش دوزخ نگاه داريد چنان آتشى كه مردم (دل سخت كافر) و سنگ خارا آتش افروز اوست و بر آن دوزخ فرشتگانى بسيار دل سخت مأمورند كه هرگز نافرمانى خدا را (در اجراى قهر و غضب حق) نخواهند كرد و آنچه بآنها حكم شود فورا انجام دهند.

و: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ‌[١] اى اهل ايمان خدا ترس شويد و هر نفسى (در كار دنياى خود نيك) بنگرد تا چه عملى براى فرداى قيامت خود پيش ميفرستد و از خدا بترسيد كه او بهمه نيك و بد كردارتان آگاهست.

وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ*[٢] و از خدا بترسيد كه عقاب خدا بسيار سخت است.

و: يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ‌[٣] اى انسان (غافل) چه باعث شد كه بخداى كريم بزرگوار خود مغرور گشتى (و نافرمانى او كردى) و: أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِ‌[٤] آيا نوبت آن نرسيده كه گرويدگان (ظاهرى) دلهاشان بياد خدا خاشع گردد و بآنچه از حق نازل شده بدل توجه كنند.

و: أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ‌[٥] آيا چنين پنداشتيد كه ما شما را بعبث و بازيچه آفريده‌ايم و (پس از مرگ) هرگز بما رجوع نخواهيد كرد و: أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى‌[٦] آيا آدمى پندارد كه او را مهمل از تكليف و ثواب و عقاب گذارند (و غرضى در خلقتش منظور نداشته‌اند) (اين آيه را على ٧‌

[١]. ١٩- الحشر

[٢]. ٤- المائده

[٣]. ٧- الانفطار

[٤]. ١٦- الحديد

[٥]. ١١٧- المؤمنون

[٦]. ٣٨- القيمة