و فرمود امام حسن ٧ خداى تعالى قرار نداده است غلها را در گردن اهل جهنم كه آنها را عاجز كند بلكه براى اينكه چون آتش آنها را بالا مى‌افكند آن غلها آنها را بپائين بكشاند، پس آن حضرت را حالت غشوه رويداد چون بهوش آمد فرمود اى اولاد آدم به پرهيز از خود اگر نفس تو از جهالت نجات يافت همانا تو هم از عذاب نجات پيدا خواهى كرد و اگر هلاك شد نجاتى براى تو نيست.

و فرمود رسول خدا ٦ و اى بر اغنياء از دادخواهى فقرا در روز قيامت كه مى‌گويند خدايا ستم در حقوق ما نمودند اغنياء در دنيا بما ندادند آن حق كه واجب نموده بودى بر آنها.

و فرمود آن حضرت بد بنده‌ايست بنده‌اى كه بلهو و لعب مشغول باشد و بغفلت عمر تباه كند و فراموش نمايد قبر و عذاب در آن را، و بد بنده‌ايست بنده‌اى كه طغيان و ظلم نمايد و فراموش كند مبدء و معاد را و بد بنده‌ايست آنكه طمع بر او غالب شده باشد و ثروت او را بمعصيت انداخته باشد.

روايت نموده خليفة بن الحصين كه گفت قيس بن عاصم‌[١] وارد شدم بر حضرت رسول ٦ با جماعتى از بنو تميم آن حضرت بمن فرمود بشوى خود را بآب و سدر، چون خود را شستم و حضورش آمدم عرض كردم موعظه فرمائيد ما را موعظه نافعه كه نفع ببريم از آن بدرستى كه ما مردمان بيابان نشينيم. فرمود: اى قيس همانا با هر عزّتى ذلّتى است، و با هر

[١]. قيس بن عاصم المنقرى در سال نهم هجرت اسلام آورد و حضرت رسول٦ در حقش فرمود هذا سيد أهل الوبر، و بسيار با حلم بوده- مترجم.