مرويست از ذو النون مصرى‌[١] كه گفت يافتم در بيت المقدس سنگى را كه بر آن نوشته بود: هر خائفى فراركننده است و هر اميدوارى طلب‌كننده است و هر گناهكارى متوحش است و هر اطاعت‌كننده‌ئى انس‌گيرنده است و هر قناعت‌كننده‌ئى عزيز است و هر كه از مردم چيزى بخواهد ذليل و خوار است، پس چون در اين كلمات فكر كردم يافتم كه كلمات و نصايح بزرگى است.

و هم از او منقول است كه ميگفت مردم تقدير امور ميكنند و در فكرند كه فرداها كارها بكنند و حال آنكه قضا (و قدر) بآنها ميخندد.

باب بيست و يكم در ذكر و مواظبت بر آن‌

حق سبحانه فرموده‌ فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ‌[٢] مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم.

و نيز مرويست كه خداوند سبحان در بعضى از كتابهاى خود

[١]. ابو الفيض ثوبان بن ابراهيم النونى المصرى معروف بذى النون يكى از رجال طريقت صوفيه است و حكايات عجيب و غريب و كرامات بيشمارى از او نقل ميكنند و باو مى‌چسبانند و در زمان متوكل او را متهم بكفر و زندقه نمودند از اين جهت او را با قيد و زنجير از مصر ببغداد بردند و متوكل باو عتاب و خطاب كرد كه ميگويند تو كافر و زنديقى و لكن او هيچ جواب نگفت و ساكت ماند و در سنه ٢٤٥ از دنيا رفت- مترجم.

[٢]. ١٤٧- البقره