كردند روح ميت همراه آنها آيد و گويد اى اهل و اولاد و بستگان من فريب ندهد شما را دنيا هم چنان كه فريب داد مرا تا اينكه اموالى از حلال و حرام جمع نمودم و براى شما واگذاشتم كه بدون زحمت بدست شما رسيد و وزر و وبال آن براى من باقيماند پس بترسيد از آنچه كه من گرفتار آن شدم.

چه نيكو گفته شاعر:

لقد لهوت وجد الموت في طلبي‌		و إنّ في الموت لى شغل عن اللعب‌
لو شمّرت فكرتى فيما خلقت له‌		ما اشتدّ حرصى على الدّنيا و لا طلبي‌

هر آينه مرگ را بازيچه گرفتم اما ناگهان بطلب من آمد و بدرستى كه در مرگ براى من نهى است از لهو و لعب، و اگر جمع مى‌كردم فكر خود را در آنچه كه براى آن خلق شده بودم، اين قدر حريص بر دنيا نبودم.

و گفته است ورّاق شاعر:

أبقيت مالك ميراثا لوارثه‌		فليت شعرى ما أبقى لك المال‌
القوم بعدك في حال يسرّهم‌		فكيف بعدهم حالت بك الحال‌
ملوا البكاء فما يبكيك من أحد		و استحكم القيل في الميراث و القال‌
أنستهم العهد دنيا أقبلت لهم‌		و أدبرت عنك و الأيّام أحوال‌

اموال خود را بارث واگذاشتى براى آن كسانى كه ارث ميبرند كه اى كاش اصلا مالى نداشتى كه بارث واگذارى، و خود بر احوالت بسيار گريه كن كه بعد از تو هيچ كسى براى تو گريه نخواهد كرد، بلكه در عوض وارثين جار و جنجالشان براى ارث بردن بلند شده و عهد و وصيت تو را فراموش نمودند (و بآن عمل نكردند) بسبب دنيائى كه بآنها