إرشاد القلوب ت مسترحمی
(١)
مقدمه كتاب
٢ ص
(٢)
نصايح و مواعظ از آيات قرآن
٣ ص
(٣)
باب اول در ثواب موعظه و نصيحت نمودن است
٣٠ ص
(٤)
باب دوم در زهد و تقوى
٣٨ ص
(٥)
باب سوم در مذمت دنيا
٥٢ ص
(٦)
باب چهارم در ترك دنيا و ياد مرگ
٥٧ ص
(٧)
باب پنجم ياد عذاب و آخرت
٧٤ ص
(٨)
باب ششم عقوبت در دنيا
٩٢ ص
(٩)
باب هفتم در آمال و آرزوها
٩٣ ص
(١٠)
باب هشتم در كوتاهى عمر
٩٦ ص
(١١)
باب نهم در بيمارى و مصلحت آن
١٠١ ص
(١٢)
باب دهم در ثواب عيادت مريض
١٠٢ ص
(١٣)
باب يازدهم در توبه و شرايط آن
١٠٥ ص
(١٤)
باب دوازدهم در آمادگى بمرگ
١١٣ ص
(١٥)
باب سيزدهم در كوشش در عمل
١١٦ ص
(١٦)
باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن
١٤٢ ص
(١٧)
باب پانزدهم موعظه از كلام مصنف
١٥٠ ص
(١٨)
باب شانزدهم ساعت قيامت و آخر الزمان
١٥٢ ص
(١٩)
باب هفدهم در عقوبت زنا و رباخوار
١٦٢ ص
(٢٠)
باب هيجدهم در وصاياى لقمان و مواعظ رسول خدا
١٦٤ ص
(٢١)
باب نوزدهم در قرائت قرآن مجيد و فائده آن
١٧٨ ص
(٢٢)
باب بيستم خطبه در مواعظ و نصايح توأم با آيات سوره ق
١٨٣ ص
(٢٣)
باب بيست و يكم در ذكر و مواظبت بر آن
١٨٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص

إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٣ - باب پنجم ياد عذاب و آخرت

كه فرداى قيامت خود را از عذاب حفظ كنيد.

ميگويد بنده فقير محتاج برحمت خداوند حسن بن محمّد الديلمى، بدرستى كه اين كلام حضرت أمير ٧ هر آينه بزرگ موعظه‌ايست و جليل است فائده آن و گفتاريست رسا كه هيچ كلامى بپايه آن نخواهد رسيد زيرا كلامى است تمام و كافى از براى كسانى كه سعادت و لياقت دارند بياد گرفتن پند و اندرز، زيرا قطع‌كننده آمال و آرزوى مردم است در دنيا و سبب تأمّل و تدبّر است بعواقب امور و ميكشاند آنها را بسوى زهد و تقوى و وامى‌دارد آنها را بكارهاى اخروى، پس تفكر كنيد و عبرت بگيريد و بينا شويد از سخنان حضرت أمير المؤمنين ٧ اى صاحبان عقل.

و باز آن حضرت ميفرمايد بدنيا نظر كنيد مانند نگاه كردن كسانى كه از آن اعراض و دورى نموده‌اند زيرا دنيا بزودى ساكنانش را دور ميكند، و داراى نعمت و دولت و امنيت را مصيبت زده و اندوهناك مى‌سازد جوانى و صحت و قوت و توانائى در آن باز نميگردد، و آنچه كه بعد از اين خواهد آمد نامعلوم است، خوشى آن باندوه آميخته است، نيروى جوانى مردان آن بضعف و ناتوانى و پيرى ميرسد، پس از آنچه كه در دنيا از آن خوشتان مى‌آيد شما را فريب ندهد زيرا بهره شما در دنيا از آنچه بآن دسترسى داريد كم است، خدا رحمت كند مردى را كه در امر دنيا و آخرت خويش فكر كند و عبرت بگيرد و بينا شود، زيرا دنيا بهمين زودى نابودشدنى نيست، و هر چه كه بحساب آيد بپايان ميرسد و قيامتى را كه انتظار داريد آينده است و هر آينده‌ئى نزديك است، و دانا كسى است كه قدر خود را بشناسد و طبق دستور خدا و رسول رفتار نمايد، و براى جهالت و نادانى مرد همين بس كه قدر خود را نشناسد و در راه ضلالت و گمراهى‌