لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ‌[١] اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد مبادا مال و فرزندان شما را از ياد خدا غافل كنند و هر كه:

دل بآنها بندد زيان و ضرر بيند رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ‌[٢] مردانى هستند كه بازرگانى و خريد و فروش آنها را از ياد خدا غافل نميگرداند فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ‌[٣] اى پيغمبر رو بر گردان از كسانى كه غافلند از ياد ما و فقط توجه بدنيا دارند آرى منتهاى علم و فهم اين مردم همين است كه در پى دنيا و لذات حيوانى باشند، و وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً[٤] مطيع كسانى كه بواسطه گناه بسيار ما آنها را رها كرده‌ايم و بحال خودشان گذاشته‌ايم نبوده باش.

و فرمود حضرت امير المؤمنين ٧ بدرستى كه خداوند سبحان ذكر و ياد خود را روشنائى دلها قرار داد كه بسبب آن اوامر و نواهى او را بعد از كرى ميشنوند، و بعد از تاريكى جهالت و نادانى مى‌بينند، و بعد از دشمنى و معاندت فرمانبر ميگردند (رضا و خوشنودى او را بدست مى‌آورند) و همواره براى خدا در پاره‌ئى از زمان بعد از پاره ديگر و در كارهائى كه آثار شرايع در آنها گم گشته بندگانى است كه در انديشه‌هايشان با آنان راز ميگويند، و در حقيقت عقلهايشان با آنها سخن ميگويد و هميشه بياد خدا بوده و از راه عقل و بينائى با او در گفتگو هستند، و چراغ هدايت و رستگارى را بروشنائى بيدارى و هشيارى در ديده‌ها و گوشها و دلها افروختند (ياد خدا، چون چراغ، ديده‌ها و گوشها و دلهايشان را روشن‌

[١]. ٩- المنافقون

[٢]. ٣٧- النور

[٣]. ٢٩- النجم

[٤]. ٢٧- الكهف