إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٩ - باب سيزدهم در كوشش در عمل
شيطان بدنيا گويد آيا نمىبينى اينها چه ميكنند، دنيا گويد دل آرام دار چون از يك ديگر جدا شوند و از هم متفرق گردند، گريبان هر يك را خواهم گرفت و آنها را فريب ميدهم.
و فرمود نبى اكرم ٦ كه ميفرمايد خداى تعالى: هر كه محدث شد (بول كرد) و وضو نگرفت بمن جفا كرده. و هر كه وضو گرفت و دو ركعت نماز نخواند و دعائى نكرد بتحقيق بمن جفا نموده و هر كه پس از حدث وضو گرفت و دو ركعت نماز خواند و دعا كرد و من او را جواب ندادم كه دعاى او را مستجاب كنم و حوائج او را بر نياوردم هر آينه من در حق او جفا كردم و حال آنكه من چنين نيستم كه جفا كنم بكسى بلكه دعاى دعاكنندگان را مستجاب ميكنم و حوائج حاجت خواهان را بر مىآورم.
و روايت شده كه نيمههاى هر شب خداى مهربان ميفرمايد: آيا كسى هست مرا بخواند تا جواب دهم او را؟ آيا سؤالكننده هست تا اينكه عطا كنم باو آنچه را كه سؤال ميكند؟ آيا استغفاركنندهئى هست كه او را بيامرزم؟ آيا توبهكنندهئى هست كه توبه كند تا از او قبول نمايم.
و روايت شده كه خداوند وحى فرمود بحضرت داود على نبينا و آله و ٧ كه اى داود هر كه دوست بدارد دوستى را، با او راست ميگويد، و هر كه انس بگيرد با دوستى، قبول ميكند قول او را و راضى مىشود بأفعال او، و هر كه وثوق پيدا كرد بدوستى اعتماد باو مينمايد، و هر كه شوق ديدار دوستى داشته باشد جدّيت ميكند تا خود را باو برساند، اى داود جزاى بيشمار ميدهم بذاكرين خود و بهشت من براى اطاعتكنندگان است (زيرا عابد فقط مقصودش بهشت است) و وصال من براى