ميرسد، چگونه لذيذ است عيش آن كسى كه ايمان دارد كه خداوند از اعمال و رفتار او سؤال ميكند، چگونه لذيذ است عيش آن كسى كه وارد قبرى مى‌شود كه پاره ميگردد لباس او در منازل آن، چگونه لذيذ است خواب آن كسى كه وزن مينمايند اعمالى كه بجا آورده.

باب پانزدهم موعظه از كلام مصنف‌

چنين گويد (ديلمى) بدرستى كه موعظه تأثيرى ندارد در كسى كه قلب نورانى ندارد و توجّهى بموعظه نداشته باشد، و عطا نفرموده خداى تعالى ببندگان چيزى همانند و بهتر از قلب نورانى، و براى همين جهت گمست اثر موعظه در قلوب اهل ظلم و كسانى كه تكبر دارند.

بدرستى كه تعجب دارم از مردمانى كه لباسهاى نازك و قيمتى ميپوشند و احاطه بر ولايات دارند (كه مالك و يا رئيس و وكيل ولايات هستند) و امانات را قبول ميكنند و در آن خيانت مينمايند، و چنان كوشش ميكنند تا بكمى از آرزوهاى خود ميرسند و در آن هنگام ظلم ميكنند بأهل علم و فضل و بضعفا و بيچارگان و كارگران، و بدنهاى خود را فربه ميكنند و ضعيف مينمايند دين خود را، و آباد مينمايند دنياى خود را و خراب گردانند آخرت خود را، و وسيع ميكنند خانه‌هاى خود را و تنگ ميكنند قبر خود را، و غذاهاى متنوع ميخورند بطورى كه تا بگلوى آنها مى‌آيد پس مى‌طلبند دوائى را كه هضم غذا كند.

بخدا قسم اى جاهل و اى مغرور بدنيا اگر اين چنين باشى همانا