إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٢ - باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن
خدا چنان كه شايسته خدا ترس بودن است يعنى اطاعت كنيد و هيچ وقت نافرمانى او را مكنيد و پيوسته بياد او باشيد و شكر نعمتش را بجا آوريد و كفران نعمتش منمائيد.
و فرمود رسول خدا ٦ بابى ذر يا أبا ذر شهوت (دنيا خواهى) خود را كم كن و مطيع او مباش تا اينكه فقر و احتياج تو كم گردد، و كمتر گناه بكن تا سبك و آسان شود بر تو حساب قيامت، و قانع باش بآنچه بتو ميرسد از دنيا تا آسان گردد بر تو مرگ و سكرات آن، و پيش فرست (بصدقه دادن) بعضى از اموال خود را تا اينكه حفظ نمايد تو را از آتش، و اعمال واجبى كه بآن وصيت مىكنى بعد از تو بجا آورند (از قبيل قضاى نماز و روزه و حج و خمس و زكاة) خود عمل نما و تأخير مينداز، مبادا واجبات را تأخير اندازى و توجه بدنيا و رزقى كه خداوند ضامن آنست بنمائى، و هميشه بياد آن خانهاى باش كه زوالى ندارد.
باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن
فرمود نبى اكرم ٦ هنگامى كه مؤمن محتضر شد، ملائكههاى رحمت پروردگار نزد او مىآيند و گويند بروح او: خارج شو و بشتاب بروح و ريحان و بنزد پروردگارى كه بر تو غضبناك نيست، پس بآسانى خارج گردد و بالا رود در حالى كه بوى خوشى از او بمشام رسد، چون بآسمان اول رسد ملائكهها گويند چو نيكو است رائحه اين روح پس از آن گذرد و بهر آسمانى كه برسد ساكنين آن همان را گويند تا