و حرام، و محكم، و متشابه، و أمثال و قصص‌[١] پس عمل كنيد بحلال آن و اجتناب كنيد از حرام آن و متابعت محكم آن نمائيد، و ايمان آوريد بمتشابه آن و عبرت و پند بگيريد از امثال و قصص آن، و ايمان نياورده بقرآن كسى كه حلال بداند حرامهاى او را، و بدترين مردم كسى است كه بخواند قرآن را و از منهيّات آن خود را باز ندارد.

و فرمود حضرت صادق ٧ در تفسير آيه: الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ‌[٢] يعنى تلاوت ميكنند آيات قرآن را و تفكر در آن مينمايند و عمل باحكام آن ميكنند و از وعده‌هاى آن اميدوارند (ببهشت) و از وعيدهاى آن ميترسند و عبرت ميگيرند از امثال و قصص (پيشينيان در) آن، و انجام ميدهند اوامر آن را و باز ميدارند خود را از منهيّاتش.

بخدا قسم قرآن براى اين نيست كه آياتش را حفظ كنند و درس دهند حروف آن را و يك سوره يا كمتر آن را بخوانند و حدود آن را ضايع نمايند بلكه براى تدبّر در آيات آن و عمل كردن باحكام آنست چنان كه ميفرمايد حق جل شأنه: كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ‌[٣] قرآن مجيد كتابى است عظيم الشأن كه بر تو نازل كرديم تا امت تو در آياتش‌

[١]. حلال آن مانند آيه: احل اللَّه البيع، يعنى حلال فرموده خداوند خريد و فروش را، و حرام آن مانند آيه: و حرم الربوا، و خداوند حرام فرموده ربا و پول نزولى را، و محكم آنست كه معنى مراد و مقصود از لفظ آن فهميده شود مانند: و كان اللَّه عليما حكيما، خداوند عالم و حكيم است، و متشابه آنست كه فهم مراد جز بكمك شواهد از آن معلوم و حاصل نشود مانند: الرحمن على العرش استوى، و قصص و امثال آن مانند قصه قوم نوح و موسى و عيسى و غيرهم- مترجم.

[٢]. ١١٥- البقره

[٣]. ٢٨- ص