إرشاد القلوب ت مسترحمی
(١)
مقدمه كتاب
٢ ص
(٢)
نصايح و مواعظ از آيات قرآن
٣ ص
(٣)
باب اول در ثواب موعظه و نصيحت نمودن است
٣٠ ص
(٤)
باب دوم در زهد و تقوى
٣٨ ص
(٥)
باب سوم در مذمت دنيا
٥٢ ص
(٦)
باب چهارم در ترك دنيا و ياد مرگ
٥٧ ص
(٧)
باب پنجم ياد عذاب و آخرت
٧٤ ص
(٨)
باب ششم عقوبت در دنيا
٩٢ ص
(٩)
باب هفتم در آمال و آرزوها
٩٣ ص
(١٠)
باب هشتم در كوتاهى عمر
٩٦ ص
(١١)
باب نهم در بيمارى و مصلحت آن
١٠١ ص
(١٢)
باب دهم در ثواب عيادت مريض
١٠٢ ص
(١٣)
باب يازدهم در توبه و شرايط آن
١٠٥ ص
(١٤)
باب دوازدهم در آمادگى بمرگ
١١٣ ص
(١٥)
باب سيزدهم در كوشش در عمل
١١٦ ص
(١٦)
باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن
١٤٢ ص
(١٧)
باب پانزدهم موعظه از كلام مصنف
١٥٠ ص
(١٨)
باب شانزدهم ساعت قيامت و آخر الزمان
١٥٢ ص
(١٩)
باب هفدهم در عقوبت زنا و رباخوار
١٦٢ ص
(٢٠)
باب هيجدهم در وصاياى لقمان و مواعظ رسول خدا
١٦٤ ص
(٢١)
باب نوزدهم در قرائت قرآن مجيد و فائده آن
١٧٨ ص
(٢٢)
باب بيستم خطبه در مواعظ و نصايح توأم با آيات سوره ق
١٨٣ ص
(٢٣)
باب بيست و يكم در ذكر و مواظبت بر آن
١٨٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص

إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٢ - باب سيزدهم در كوشش در عمل

الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ[١] آنان كه بخل نموده و حقوق فقيران را از مالى كه خدا بفضل خويش بآنها داده ادا نميكنند گمان نكنند كه اين بخل بمنفعت آنها خواهد بود بلكه بضرر آنها است چه آنكه آن مالى كه در آن بخل ورزيده‌اند در روز قيامت زنجير گردن آنها شود.

و در خبر است از نبى اكرم ٦ كه فرمود: در قيامت مال بخيل بصورت افعى در آيد و در گردن صاحبش آويزان گردد و گويد من اموال تو هستم كه در دنيا انفاق نميكردى و بخيل بودى پس او را گزندى زند كه بخيل بفرياد در آيد.

پس اى برادر بر تو باد بترك دوستى دنيا و زينت و رنگارنگى آن بدرستى كه پروردگار مذمّت نموده در قرآن چنان كه ميفرمايد: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ‌[٢] كسانى كه طالب زندگانى و زينت و شهوات دنيوى هستند اجر و مزد سعى آنها را در كار دنيا كاملا ميدهيم و هيچ از اجر عملشان كم نخواهد شد.

أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[٣] اينها هستند كه ديگر در آخرت نصيبى جز آتش جهنم ندارند و همه افكار و اعمالشان در راه دنيا ضايع و باطل گرديد.

و ميفرمايد: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً[٤] هر كس بسعى و كوشش خود متاع عاجل و لذات فانى دنيا را طالب است متاع دنيا را باو ميدهيم و ليكن‌


[١]. ١٧٤- آل عمران

[٢]. ١٤- هود

[٣]. ١١٥- هود

[٤]. ١٧- الاسراء