اطاعت و پيروى هواى نفسم و متذكر (خدا و) طاعت و بندگى خدا شدم اكنون كه پير و ناتوان گرديده‌ام، نبوده ساعتى كه بر من گذشته مگر آنكه ناقص و كوتاه كرده يكجزء از عمر مرا، و بتحقيق كه مرتكب همه گونه بدى (و گناه) شده‌ام (از اين جهت عرضه ميدارم) پس خدايا بگذر از (گناهان) ما و عفو و بخشش فرما.

و ديگرى گفته:

يمدّ المنى للمرء آمال نفسه‌		و سهم الرّدى من لحظ عينيه قد نزع‌
لمن يجمع المال البخيل و قد رأى‌		مصارع من قد كان بالأمس قد جمع‌

به بدبختى ميكشاند آمال و آرزوها مرد را كه گويا چشم او هيچ نمى‌بيند، براى كه جمع ميكند بخيل مال را و حال آنكه مى‌بيند چه شدند و كجا رفتند كسانى كه مالها جمع مينمودند.

باب هشتم در كوتاهى عمر

فرمود رسول خدا ٦ عمرهاى امت من بين شصت سال و هفتاد سال است و كمند كسانى كه تجاوز از آن كنند (و بيشتر عمر نمايند) چنان كه گفته‌اند مراد از آيه: أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ[١] (آيا شما را عمرى مهلت نداديم كه متذكر كوتاهى عمر شويد

[١]. ٣٤- الفاطر