إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٥ - باب پنجم ياد عذاب و آخرت
از ظاهرى و شكيبا در بلا از ديگران ممتاز گردد، چنان كه مىفرمايد در باره قوم نوح در قرآن كريم: إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ[١] همانا در حكايت قوم نوح و حادثه طوفان براى خلق آيت و عبرتها است و البته ما بندگان را باين گونه حوادث امتحان خواهيم كرد.
و هم آن حضرت ميفرمايد اى مردم بدانيد كه دنيا درگذر است و اعلام كرده فنا و نيستى را، خوشى در آن باقى نميماند و بتندى از اهلش رو بر ميگرداند و ساكنين خود را بنابودى ميكشاند و همسايگان را بسوى مرگ ميراند و شيرينيهاى آن بتلخى مبدل ميگردد، و صافىهاى آن كدر و تيره مىشود پس اى بندگان خدا آماده شويد براى كوچ كردن از اين دنيا كه مقدر شده بر اهلش زوال و نيستى، و غلبه نكند بر شما آرزوهاى دنيا، و مدت زندگانى در آن بنظر شما طولانى نيايد كه از مرگ غافل باشيد و ناگاه شما را دريابد.
قسم بخدا اى مردم اگر ناله و فرياد كنيد مانند زنان جوان مرده و تضرّع و زارى نمائيد مانند عبادتكنندگان و صومعهنشينان و از مالها و فرزندان بگذريد براى درخواست تقرّب بسوى خدا از جهت بلندى مقام و منزلت نزد او و يا بخشيدن گناهان كه شماره آن در كتابهاى كرام الكاتبين است هر آينه كم است در مقابل ثوابى كه از جانب خداوند متعال من براى شما اميدوارم، و هم چنين كم است در برابر عذاب او كه من از آن براى شما ميترسم.
و قسم بخدا اگر براى شوق بخداوند يا ترس از او دلهاى شما گداخته شود و يا از چشمانتان خون بجاى اشك جارى گردد و بدين منوال زندگى
[١]. ٣٠- المؤمنون