إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٨ - باب سيزدهم در كوشش در عمل
اسيران تواضع و فروتنى بعظمت و بزرگوارى او هستند، بسيارى اندوه دلها و بسيارى گريه چشمهايشان را مجروح ساخته است.
و براى هر درى كه راه رغبت و توجه بسوى خدا است ايشان را دست كوبندهايست كه هر درى كه باو راه دارد كوبيده و در آن داخل ميشوند سؤال و درخواست از كسى مينمايند كه فراخيها پيش او تنگ نميگردد، كه هر چند عطا و بخشش نمايد از درياى جود و كرمش كاسته نميشود و خواستاران از او نااميد نميشوند، پس تو خود بحساب خويش رسيدگى نما، زيرا بحساب ديگران محاسبى غير از تو ميرسد؟ و از رسيدگى بحساب ديگران سودى براى تو نيست، بايد هميشه بياد خود باشى و بحساب خويش بدقت رسيدگى كنى.
و روايت شده از رسول خدا ٦ كه فرمود: بشتابيد برياض الجنه گفتند چيست رياض الجنه؟ فرمود هر صبح و شام بياد خدا بودن و ذكر او گفتن، پس اى مردم بياد خدا باشيد و بذكر او مشغول كنيد خود را، و هر كه دوست ميدارد اينكه بداند مقام و منزلت خود را نزد خداوند نظر نمايد بقلب خود تا چقدر بياد خداست و پروردگارش نزد او چه مقام و منزلتى دارد، آگاه باشيد بدرستى كه بهترين اعمال شما نزد خداوند و بالاترين درجات شما و هم بهتر از هر چيزى كه آفتاب بر آن ميتابد همانا ذكر خداوند سبحان است و ذكر گويان با خدا همنشيناند چنان كه ميفرمايد، أنا جليس من ذكرنى. من همنشينم با كسانى كه ياد من كنند و ذكر من گويند، چه مقامى بهتر از اين مىشود كه آدمى همنشين خدا باشد و روايت شده (از سفيان بن عيينه) اينكه جمع نميشوند قومى براى گفتن ذكر خداوند مگر آنكه دنيا و شيطان از آنها دور ميشوند، پس