إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٠ - باب نوزدهم در قرائت قرآن مجيد و فائده آن
تدبر و تفكر كنند. بدانيد (اى مسلمانان) خداى رحمت كند شما را كه راه (و دين) خداوند يكيست و همگى آن (دينهاى حقه كه بوسيله پيغمبران منتشر شده براى) هدايت مردم است، و خط سير كسى كه عالم باشد باحكام الهى و باوامر و نواهى قرآن عمل نمايد بهشت جاويدان است و هر كه مخالف آن كند جهنم مأواى او است، و جز اين نيست كه ايمان بآرزو داشتن نيست بلكه اقرار بقلب است و عمل نمودن بجوارح است و بصداقت و درستكارى رفتار كردن است و اعمال صالحه بجا آوردن است و لكن در اين زمان آشكارا بيكديگر جفا ميكنند و بعهد خود وفا نميكنند و ترك نمودهاند سنّت (پيغمبر) را و ظاهر گرديده بدعتها و مردم در فسق و فجور بيكديگر كمك مينمايند و شرم و حيا از ميانشان رفته و دست از معرفت (و خداشناسى) كشيدهاند و جهّال و نادانان بسيار شدهاند و ديده نميشود در بين آنها جز مردمان ظالم كه براى رضاى ثروتمندان بديگران ظلم ميكنند و با فقرا مىجنگند، و صالحان و نيكوكاران از ميانشان رفتهاند و يك عده مردم رذلى كه همانند سبوس جو و تفاله خرما هستند باقيماندهاند و فرمود حضرت امام حسن ٧ باقى نمانده در دنيا از كتب آسمانى جز قرآن پس او را پيشواى خود قرار دهيد زيرا فقط قرآن است كه شما را براه راست هدايت ميكند، و بهترين مردم كسى است كه باحكام قرآن عمل نمايد اگر چه آياتش را حفظ نكند و بخاطر نسپارد، و بدترين مردم كسى است كه عمل بآن ننمايد اگر چه آياتش را بخواند و حفظ نمايد، و هر كه قرآن را براى خود تفسير كند و بعد معلوم شود كه صحيح گفته هر آينه خطاى بزرگى را مرتكب شده، بدرستى كه اين قرآن در روز قيامت مىآيد و آن كسانى كه حلالش را حلال دانستهاند و حرامش را