و آشكار ميگردد اعمال پنهان انسان و ميزان عدل براى سنجش اعمال مى‌آورند، اى پسر آدم بيادآور چگونگى حالات پدران و فرزندان خود كه كوچ نمودند بآخرت و همانا تو هم بمنزلگاه آنها خواهى شتافت و عبرت عبرت‌گيرندگان ميشوى، و اين شعر را انشاد فرمود:

أين الملوك الّتى عن حفظها غفلت‌		حتّى سقاها بكأس الموت ساقيها
تلك المدائن في الآفاق خالية		عادت خرابا و ذاق الموت بانيها
أموالنا لذوى الورّاث نجمعها		و دورنا لخراب الدّهر نبنيها

كجايند پادشاهانى كه غافل از حفظ نفس خود بودند تا اينكه از جام مرگ سقايت شدند، اين همه شهرها است كه در اطراف عالم خالى از جمعيت است و صاحبان آن مرگ را چشيده‌اند، آرى ثروت‌هاى خويش را براى وارثين جمع آورى ميكنيم و خانه‌هاى خود را براى خراب شدن بنا مينمائيم.

و سرزنش نكرده كسى دنيا را آنچنان كه حضرت أمير المؤمنين ٧ سرزنش فرموده كه ميفرمايد: دنيا خانه‌ايست كه اهل آن را غم و اندوه فرا گرفته، و بمكر و حيله مشهور است و هميشه بر يك حال باقى نميماند و زندگى آن بمرگ و توانگرى آن بفقر مبدل ميگردد، حالات آن همواره دگرگونست و نوبتهاى او در تغيير است، زندگى خوش در آن ناپسند شده است، و آسودگى در آن يافت نميشود، و اهلش هدفهاى تير بلا هستند كه هر يك را بدردى مبتلا ميسازد و بمرگ نابودشان مينمايد، بندگان خدا بدانيد شما و آنچه در آن هستيد از ساختمانهاى اين دنيا در راه آنان ميباشيد كه پيش از شما گذشته‌اند، عمرهايشان از شما