عجبا عجبا لغفلة الانسان‌		قطع الحياة بذلة و هوان‌
فكرت في الدنيا فكانت منزلا		عندى كبعض منازل الركبان‌
مجرى جميع الخلق فيها واحدا		فكثيرها و قليلها سيّان‌
أبغى الكثير إلى الكثير مضاعفا		و لو اقتصرت على القليل كفانى‌
للَّه در الوارثين كأنني‌		بأخصّهم متبرّم بمكانى‌
قلقا يجهّزنى إلى دار البلا		متحيّرا لكرامتى بهوانى‌
متبرّيا حتى إذا نشر الثرى‌		فوقى طوى كشحا على هجران‌

عجب است از غفلت انسان كه طى ميكند زندگى را بذلت و خوارى فكر نمودم در دنيا ديدم منزليست مانند منزل مسافران در بين راه كه از آن خواهند رفت و خط سير تمامى مردم در اين راه يكيست چه زياد باشند و چه كم، و من در اثر غفلت طالب اين بودم كه مالى بر اموالم افزوده كنم و حال آنكه اگر باندكى قناعت مينمودم مرا كفايت مى‌كرد و زيادتى اموال جز دشمنى وارث فائده ديگرى ندارد زيرا مى‌بينم كه وارثين من بيزارند از زنده بودن من و هر دقيقه انتظار مرگ مرا دارند، و دنيا در حركت است و مرا ميكشاند بآخرت و راهنماى من اعمال منست كه از آن متحيرم مرا بكجا خواهد برد.

و ديگرى گفته: