بيشتر از آنست و هميشه توبه كن تا اينكه بتوانى شيطان را از خود دور گردانى و حضرت احديت جل شأنه دوست ميدارد بندگان توبه‌كننده را چنان كه ميفرمايد إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ‌[١] همانا خداوند آنان را كه پيوسته بدرگاهش توبه و انابه كنند و هم كسانى كه خود را دور از هر آلايش نگاه بدارند و پاك نمايند از هر بدى دوست ميدارد.

و فرمود آن حضرت: نيست بنده‌ئى كه گناهى كرده باشد پس وضو بگيرد و دو ركعت نماز بخواند و بعد آن طلب آمرزش نمايد مگر آنكه خداوند او را بيامرزد، زيرا فرموده: وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً[٢] هر كه عمل بدى يا ظلم بنفس خود كند پس توبه نمايد و طلب آمرزش كند از خداوند، مى‌يابد خدا را آمرزنده و رحم‌كننده.

و فرمود آن حضرت گاهى بنده‌ئى گناه ميكند و داخل بهشت مى‌شود، عرض كردند چگونه مى‌شود؟ فرمود: هميشه گناه خود را در نظر دارد و پشيمان است و استغفار و طلب آمرزش مينمايد، پس باين سبب خداوند او را داخل بهشت ميگرداند، و نديده‌ام چيزى را نيكوتر از حسناتى كه بعد از گناه كرده شود: إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى‌ لِلذَّاكِرِينَ‌[٣] البته نيكوكاريهاى شما بدكاريهايتان را نابود ميسازد اين ياد آوريست براى اهل ذكر.

و فرمود آن حضرت هر گاه گناهى نمود بنده‌ئى نقطه سياهى در قلب او پيدا مى‌شود، اگر توبه كرد آن سياهى بر طرف ميگردد، و اگر

[١]. ٢٢٢- البقره

[٢]. ١١٠- النساء

[٣]. ١١٦- هود