إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٦ - نصايح و مواعظ از آيات قرآن

شهر (كه خدا فرموده) در آئيد، چون در آمديد آنگاه محققا بر آنها غالب خواهيد شد (كه مدح فرموده پروردگار آنها را باطاعت نمودنشان).

وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ‌[١] در حال بيم و اميد ما را ميخواندند و هميشه بدرگاه ما خاضع و خاشع بودند.

و همچنين حكايت از قول هابيل ميفرمايد: إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ‌[٢] من از خداى جهانيان ميترسم.

و فرموده است‌ وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ‌[٣] از من بپرهيزيد و خدا ترس شويد اى صاحبان عقل و ادراك.

آيات در اين موضوع بسيار است، و (همين قدر كافيست زيرا) عبرت ميگيرد و تفكر در اين آيات مينمايد كسى كه خداوند او را سعادت داده بتذكر و بيدار نموده باشد او را از غفلت به بينائى، و تدبر در آن ميكند كسى كه در آمال و آرزو گرفتار نشده باشد، بدرستى كه جماعتى فريب داده آنها را آرزوهاى آمرزش و عفو خداوند در حالى كه بيرون رفته‌اند از دنيا بدون توشه‌ئى كه رساننده باشد بمقصد، و بدون عملى كه نفع بخشنده باشد آنها را، پس نتيجه اعمال بد آنها زيان‌آور است، و كم ارزش است اميد آنها، و هويدا شده از جانب خداوند براى آنها چيزهائى كه (عذاب) گمان نميكردند پس سؤال ميكنم از خداوند رحمان توفيق بندگى و راهنمائى بطريقه مستقيمه را.

چنين گويد بنده محتاج بحضرت سبحانى ابو محمّد الحسن بن ابى- الحسن بن محمّد الديلمى كه پس از ذكر آيات باهرات و پنديات با بركات‌

[١]. ٩١- الأنبياء

[٢]. ٣١- المائده

[٣]. ١٩٣- البقره