كه در ايام بيمارى گناه بر مؤمن ننويسد، و بملك دست راست امر ميفرمايد كه ناله او را حسنات بنويسد، و بيمارى بدن را پاك ميكند هم چنان كه دم كوره آهنگران كثافات آهن را پاك ميكند، و هيچ طفلى بيمار نميشود مگر آنكه كفاره گناهان پدر و مادرش ميباشد.

و روايت شده است كه حضرت موسى ٧ در مناجاتش عرض كرد:

الها بيان كن چقدر است ثواب عيادت‌كننده بيمار؟ خطاب رسيد: موكل ميگردانم ملكى را كه عيادت كند او را از قبرش تا روز محشر گفت:

خدايا براى كسى كه غسل ميدهد ميت را چه بهره‌ايست؟ خطاب آمد پاك مينمايم او را از گناه مانند روزى كه از مادر متولد شده. گفت براى تشييع‌كنندگان چيست؟ خطاب شد موكل ميكنم ملائكه‌ها را كه از قبر تا محشر آنها را تشييع كنند. عرض كرد: براى تعزيت و تسليت دهندگان اهل مصيبت چيست؟ خطاب آمد در آن روزى كه هيچ سايه‌ئى نيست جز سايه رحمت من آنها را در زير سايه رحمت خود نگاه ميدارم.

و فرمود رسول خدا ٦ هر كه مؤمن را عيادت كند در رحمت الهى فرو رود، پس چون نزد او بنشيند رحمت باو احاطه نمايد.

و مستحب است بيمار را دعا كنند و بگويند: أللهم ربّ السّموات السّبع و ربّ الأرضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ما تحتهنّ و ربّ العرش العظيم اشفه بشفائك و داوه بدوائك و عافه من بلائك و اجعل شكايته كفّارة لما مضى من ذنوبه و لما بقى.

و مستحب است كه بيمار دعا كند عيادت‌كنندگان را بدرستى كه دعاى او مستجابست و كراهت دارد زياد نشستن نزد بيمار (مگر آنكه بيمار بخواهد نشستن او را).