يكى را فرو نگذاريم، و خلايق را در صفى بر خدا عرضه كنند (و بكافران گفته شود، ديديد) همان گونه كه اول بار شما را آفريديم باز بسوى ما آمديد و آن معادى را كه بخيال باطل منكر بوديد بچشم مشاهده كرديد.

و: يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ‌[١] روزى كه آسمانها را مانند طومار درهم پيچيم.

و: يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[٢] (بترسيد از) روزى كه زبان و دست و پاى ايشان بر اعمال (ناشايسته) آنها گواهى دهد. و: وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً[٣] (اهل بيت رسالت و شيعيانشان) از قهر خدا در روزى كه شر و سختيش همه اهل محشر را فرا رسد ميترسند. و: وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبِينَ‌[٤] و ما ترازوهاى عدل را براى روز قيامت خواهيم نهاد و ستمى بهيچ كس نخواهد شد، و اگر عملى بقدر دانه خردلى باشد در حساب آريم. و (در دقت نظر) كافيست كه ما حسابگر باشيم.

و فرموده از قول لقمان: يا بُنَيَّ إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ[٥] (لقمان گفت) اى فرزند عزيزم بدان كه خدا اعمال خوب و بد خلق را اگر چه بمقدار خردلى‌[٦] در ميان سنگى يا در طبقات آسمانها يا زمين پنهان باشد، همه را (در محاسبه) مى‌آورد، بدرستى كه خداوند بر همه چيز توانا و آگاهست.

[١]. ١٠٤- الأنبياء

[٢]. ٢٤- النور

[٣]. ٦- هل أتى

[٤]. ٤٦- الأنبياء

[٥]. ١٥- لقمان

[٦]. خردل دانه گياهيست بسيار ريز