و براى آنكه نتوانند بذات مقدسش اعتراض نمايند فرستاده است پيغمبران را و ختم فرموده آنها را به سيد رسل حضرت محمّد بن عبد اللَّه ٦ كه بصدق و امانت موصوف است.

[نصايح و مواعظ از آيات قرآن‌]

و فرستاده است بوسيله پيغمبران كتابهائى كه متضمن وعده است به بهشت و وعيد است از جهنم، و بشير و نذيرند فرستادگان حق بمنطوقه:

رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ‌[١] و رسولان را فرستاد كه نيكان را بشارت دهند و بدان را بترسانند تا آنكه پس از فرستادن ابن همه رسولان مردم را بر خدا حجتى نباشد. و: وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‌[٢] و اگر ما پيش از فرستادن پيغمبر، كافران (و مشركان) را بنزول عذاب هلاك ميكرديم البته آنها ميگفتند پروردگارا چرا بر ما رسولى نفرستادى تا از او پيروى كنيم كه اين ذلت و خوارى بر ما پيش نيايد.

وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا[٣] و ما تا رسول نفرستيم، هرگز كسى را عذاب نخواهيم كرد.

يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌[٤] اى مردمان عالم نامه‌اى (قرآن) كه همه پند و اندرز و شفاى دلهاى شما و هدايت و رحمت بر مؤمنان است از جانب خدا براى نجات شما آمده. وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ*[٥] خدا شما را از عقاب خود ميترساند. و: وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ‌[٦] بدانيد كه خداوند از نيّات درونى شما آگاهست از او بترسيد.

[١]. ١٦٥- النساء

[٢]. ١٣٤- طه

[٣]. ١٥- الاسرى

[٤]. ٧٥- يونس

[٥]. ٢٨- آل عمران

[٦]. ٢٣٥- البقره