مستجاب نگردد، و نماز نور (صورت و قبر و قيامت) است، و صدقه نگهدار انسانى است، و روزه سپر محكمى است براى بشر، و وقار فضيلت است و هر كه ترك آن كند ضرر بيند، و لازم است بر هر عاقلى اينكه قرار دهد ساعتى را كه با خداى خود مناجات كند و ساعتى را فكر آثار صنع خدائى نمايد و ساعتى را رسيدگى بحساب (زندگى) خود كند و ساعتى را با خانواده خود خلوت كند، و نيز لازم است بر هر عاقلى اينكه سعى نكند مگر در سه چيز: تهيّه زاد و توشه براى معاد خود، و ترميم و تهيّه مخارج معاش زندگى، و در غير مورد حرام لذت بردن، و هم لازم است بر هر عاقل اينكه آشنا شود بوضع زمانش و حفظ نمايد زبان خود را.

و در تورات (اصلى) حضرت موسى (ع) نوشته شده است كه خداوند ميفرمايد: عجب دارم از كسى كه يقين بمرگ دارد چگونه خوشحالى ميكند، و عجب دارم از كسى كه يقين بحساب روز قيامت دارد چگونه گناه ميكند، و عجب دارم از كسى كه يقين بمقدرات دارد چگونه محزون از روزى مى‌شود، و عجب دارم از كسى كه يقين بآتش جهنم دارد چگونه ميخندد، و عجب دارم از كسى كه يقين دارد به برطرف شدن دنيا از اهلش چگونه خاطر جمع مى‌شود بدنيا، و عجب دارم از كسى كه يقين دارد بجزاء اعمال چگونه اعمال خير انجام نميدهد، هيچ عقلى همانند عمل باحكام دين نمودن نيست، و هيچ ورعى مانند اذيت بديگران نكردن نيست، و هيچ شرف خانوادگى همچون اخلاق نيكو نباشد.

ابو ذر گويد كه: وصيّت فرمود مرا رسول خدا ٦ به هفت چيز:

دوستى با مساكين و آميزش با آنها، و دورى از اغنياء، و صله رحم، و نگويم سخنان غير حق را، و نترسم در انجام دادن اوامر الهى از ملامت‌