إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٧ - باب سيزدهم در كوشش در عمل
پنهان اهل برزخ در مدت اقامت آنجا آگاهند، و قيامت وعدههايش را برايشان ثابت نموده است كه شك و ترديدى ندارند، پس پردهئى از آن اوضاع را از پيش چشم مردم دنيا برداشتهاند، آنچه را بنور ايمان و يقين ديدهاند فاش كردهاند، بطورى كه گويا ايشان مىبينند آن را كه مردم نمى بينند، و ميشنوند آن را كه ديگران نمىشنوند، و اگر آنان را در برابر عقل خود در مراتب پسنديده و مجلسهاى شايسته آنها تصور كنى (و حالات عبادت و بندگيشان را بنظر آورى در حالى كه دفترهاى محاسبه اعمالشان را باز كرده و براى رسيدگى بحساب نفسهايشان آمادهاند بر هر امر كوچك و بزرگى كه مأمور بآن بوده و كوتاهى كردهاند يا نهى از آن شده و تقصير نمودهاند، و گناهان سنگين خويش را بر خود بار كرده و از برداشتن آن ضعيف و ناتوان گرديدهاند، و گريه را در گلو نگاه داشتهاند، و (هنگام محاسبه) با گريه و زارى با خويشتن سؤال و جواب نمودهاند.
و جانب پروردگارشان از پشيمانيها و اقرار بتقصير ناله و فرياد برآورند و طلب عفو و بخشش نمايند (خلاصه اگر ايشان را با اين حالات در نظر آورى) نشانههاى هدايت و رستگارى و چراغهاى تاريكى را خواهى ديد كه فرشتگان دورشان گرد آمده آرامش و آسودگى از عذاب بر آنها نازل گشته و درهاى بركات آسمان بروى آنان باز شده، و جاهاى ارجمند برايشان آماده گرديده، در جايى كه خداوند بآن مطلع و آگاهست، و از كوشش آنها در رسيدگى حساب خود با خدا پروردگار از آنها راضى و خوشنود است، و روش آنها را در پشيمانى از گناهان پسنديده است، در حالى كه بمناجات با خدا نسيم عفو و بخشش از گناهان را استشمام ميكنند، ايشان گروگان نيازمندى بفضل و كرم خدا و