و حضرت احديت خوانده است بندگانش را بلطيف‌ترين گفتار و اميدوارترين اميدها كه رغبت بسوى او كنند چنان كه ميفرمايد: قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌[١] (اى رسول رحمت) بآن بندگانم كه بعصيان اسراف بر خود كرده‌اند بگو از رحمت (نامنتهاى) خدا نااميد مباشيد، البته خداوند همه گناهان را (چون توبه كنيد) خواهد بخشيد، بدرستى كه او خداى بسيار آمرزنده و مهربانست.

و: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ*[٢] محقق است كه پروردگار هر كس را كه باو شرك آورد نخواهد بخشيد، و سواى شرك (گناه) هر كه را خواهد ميبخشد.

و: وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ‌[٣] بشتابيد بسوى مغفرت پروردگار خود، و بسوى بهشتى كه پهناى آن بقدر همه آسمانها و زمين است، و مهيا براى پرهيزكارانست.

و: ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ‌[٤] بخوانيد مرا (با خلوص دل و تضرع كنيد) تا دعاى شما را مستجاب كنم.

(آرى) وعده داده است خداى مهربان بندگانش را باجابت و مدح فرموده آنها را در قرآن مجيد در صورتى كه اطاعت و فرمانبردارى كنند و بشتابند بسوى خيرات و مبرّات، و ترغيب فرموده آنها را بكارهاى نيك،

[١]. ٥٧- الزمر

[٢]. ٤٨- النساء

[٣]. ١٣٣- آل عمران

[٤]. ٥٩- المؤمن