و فرمود أمير مؤمنان ٧ اگر بدانيد آنچه من ميدانم بر خويشتن گريه ميكرديد و بسوى خاكها و بيابانها ميرفتيد و از كردار خودتان پشيمان ميشديد و اموالى خود را بى‌نگهبان و بدون سرپرست رها مينموديد، ولى پند و اندرزى كه بشما داده‌اند فراموش كرديد. و از آنچه شما را بر حذر داشته‌اند ايمن گشتيد، پس رأى و انديشه شما نامعلوم و كارتان پراكنده و درهم گرديد و در امور زندگانى نميدانيد چگونه رفتار نمائيد و به پاى خود ميان آتش فتنه ميرويد، چون اين نوع رفتار شما ننگ‌آور است دوست ميدارم كه خداوند مرا بكسانى كه بهتراند از شما ملحق گرداند، زيرا آنها بخدا سوگند مردمانى بودند داراى رأى و انديشه‌هاى پسنديده و دانا بامور، و گفتارشان صدق و راست بود، ظلم و ستم روا نميداشتند، سبقت و پيشى گرفتند براه راست، و براه روشن و هدايت و رستگارى شتافتند، پس بآخرت و بعيش و خوشى جاويدان دست يافتند، آگاه باشيد بخدا قسم بواسطه سستى و سهل انگارى شما بعد از من پسرى از قبيله بنى ثقيف (حجاج بن يوسف ثقفى) بر شما مسلط خواهد گرديد كه از روى تكبر جامه بروى زمين كشد، و از حق رو گردانيده جور و ستم بسيار نمايد و مالتان را تصرف كند و همواره شما را بظلم و جفا گرفتار و رنجور سازد.

و هم فرموده آن حضرت دلهاى زاهدان در دنيا از خوف خدا ميگريد اگر چه بظاهر خندان باشند، و حزن و اندوهشان از عذاب الهى بسيار است اگر چه بظاهر شادند، خشم آنها بر نفسهايشان بجهت تقصير در طاعت و بندگى زياد است.

و هم فرموده آن حضرت در يكى از خطبهايش پس از حمد و ثناى الهى‌