إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٦ - باب پنجم ياد عذاب و آخرت
كنيد در دنيا تا مادامى كه باقيست، مساوى و برابر نشود اعمال شما با نعمتهاى بزرگ خداوند كه بشما عطا فرموده و مقابل راهنمائى نمودن او شما را بسوى ايمان نميگردد.
و فرمود رسول خدا ٦ اى مردم بيايد زمانى كه نفاق آشكارا باشد و درستكارى در ميان نباشد و متهم كنند امانت داران را و أمين دانند خيانتكاران را، آن هنگام است كه خداوند رحمت خود را باز ميدارد و فتنهها و ظلمها پديد آيد، و خداى تعالى ميفرمايد از قول دوزخيان:
وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ[١] جهنّميان مالك دوزخ را ندا كنند كه اى مالك از خداى خود بخواه كه ما را بميراند تا نجات يابيم از عذاب. پس از گذشتن چهل سال بآنها گفته شود: إنكم ماكثون. نجاتى براى شما نيست: گويند: رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ[٢] پروردگارا ما را از جهنم نجات بده پس اگر ديگر بار عصيان تو كنيم همانا بسيار ستمكاريم باز پس از چهل سال گفته شود بآنها: اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ[٣] اى سگان بدوزخ شويد و با من لب از سخن فرو بنديد. پس اهل جهنم مأيوس ميشوند از نجات و باقى نميماند براى آنها مگر زفير و شهيق و فرياد و ناله ميزنند مانند الاغ.
و فرمود رسول خدا ٦ سخت مىشود با اهل جهنم گرسنگى و فرياد ميزنند و طعام مىطلبند پس طعامى بآنها داده مىشود كه گلوگير است و آبى از حميم و چرك و كثافات بآنان داده مىشود پس بدين وسيله أمعاء و أحشاء آنها جدا ميگردد، و گويند بمالك جهنم كه بخواه از پروردگارت كه عذاب را بما تخفيف دهد، گفته شود بآنها آيا نيامد شما را
[١]. ٧٦- الزخرف
[٢]. ١٠٦- المؤمنون
[٣]. ١٠٧- المؤمنون