خوش فراهم ساخته و زمانى كه ديديد كسى را كه هر چه بخواهد و دوست ميدارد خداوند باو عطا مينمايد و حال آنكه معصيت او را ميكند. پس بدانيد كه او تدريجا مستحق عقاب شود چنان كه ميفرمايد سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ*[١] بزودى آنها را بعذاب و هلاكت مى‌افكنيم از جايى كه فهم آن نميكنند (يعنى آنها بنعمت و ملك و مال مغرور و غافل و هوى پرست ميشوند پس تدريجا مستحق عقاب خدا شوند) سؤال كرد ابن عباس از آن حضرت صفات كسانى كه از خداوند ميترسند؟ فرمود: آنها طايفه‌ئى هستند كه قلوبشان مملوّ از خوف است و چشمانشان گريان است و اشك ديدگانشان بر صورتشان جارى است.

و مى‌گويند چگونه خوشحال (باين دنيا) باشيم و حال آنكه مرگ بدنبال ما است و قبر جايگاه ورود ما است و قيامت وعده‌گاه ما است و ما را حضور خداوند خواهند برد و جوارح ما بر اعمال ما شهادت خواهند داد و پل صراط كه بر جهنم كشيده شده محل عبور ما است و با پروردگار است حساب (همه مردم) پس پناه ميبريم بخدا از اعمالى كه مخالف اوامر او باشد در حالى كه قلوب ما دانا باوامرش باشد. بدرستى كه عمل ثمره علم است و خوف ثمره عمل است و اميدوارى بخدا ثمره يقين است. و هر كه مشتاق بهشت باشد جدّ و جهد ميكند در اعمالى كه او را بآن ميرساند و هر كه از آتش بترسد دورى ميكند از اعمالى كه نتيجه آن آتش است و هر كه دوست بدارد لقاى خدا را خود را مهياى آن ميكند (كه از گناهان توبه ميكند و خود را از هر خيانتى طاهر مينمايد).

و روايت شده كه خداوند فرموده (در حديث قدسى) اى پسر آدم‌

[١]. ١٨١- الاعراف