خود را براى فريب يك ديگر و فساد كارى بكار بريد، بدانيد هر كه براه راست (كه دين اسلام است) نرود و بسوى آن نشتابد از خوى حيوانيت خارج نميگردد و در قيامت مقام بلند را نخواهد داشت. پس اى مردم كوشش كنيد تا اينكه از عزّت بدر نرويد و بذلّت معصيت گرفتار شويد، و انس باطاعت پيدا كنيد تا اينكه بخطا گرفتار نگرديد، و هيچ گاه با ديگران غشّ نكنيد كه ظاهر و آشكارا خواهد شد، و سخنان زشت و قبيح نگوئيد زيرا در دنيا و آخرت ذليل خواهيد بود و بجهنم و عذاب آن گرفتار خواهيد شد و نادم و پشيمان ميشويد و ليكن سودى ندارد و جزو زيانكاران محسوب ميشويد.

و فرمود حضرت صادق ٧ سه چيز است كه ضرر نميزند بر آن چيزى: دعا كردن هنگام سختى‌ها، و توبه نمودن هنگام گناه، و شكرگزارى هنگام داشتن نعمت.

و فرمود كه حضرت داود ٧ ميفرمود: اى پسر آدم چگونه بدرستى سخن ميگوئى و ديگران را هدايت ميتوانى كرد و حال آنكه فائق نشده‌اى بر بديها، اى پسر آدم صبح مى‌كنى در حالى كه قلبت قساوت دارد و عظمت پروردگار را فراموش نموده‌اى، اگر بعظمت خداوند عارف و دانا بودى هميشه از او خائف و ترسان ميبودى و بوعده‌هاى او (برحمت و بهشت) اميدوار بودى، پس واى بر تو اى پسر آدم چگونه بياد لحد و تنهائى در آن نيستى.

و فرمود رسول خدا ٦ دو فرشته موكلند بر آدمى (كه اعمال خوب و بد او را مينويسند) پس هر گاه معصيت كرد فرشته طرف راست كه بر فرشته طرف چپ رياست دارد گويد: گناه او را ننويس (شايد توبه‌