اوباش، و نزديكست دعا كنيد و مستجاب نشود و آشكار گردد بر شما تسلط كفار و فريادرسى نداشته باشيد، پس مهيا كنيد جواب را زيرا در قيامت از شما سؤال ميكنند، قسم بخدا اگر ظاهر ميشد عيب و معصيت بعضى بر بعضى دفن نميكرديد يك ديگر را، پس از خدا بترسيد و پيش فرستيد بعضى از اموال خود را (بصدقه دادن)، همانا كسانى كه قبل از شما بودند بقدر ما يحتاج از دنيا گرفتند و زياده آن را ايثار نمودند ببرادران مساكين خود و بخشيدند بايتام و بينوايان، پس آگاه باشيد و هشيار و بيدار شويد از خواب غفلت زيرا مرگ رسوا نموده دنيا را و باقى نگذارده براى صاحبان عقل فرح و سرور را، بدانيد هر كه شناخت پروردگار را با كمال دوستى اطاعت او را مينمايد و كسى كه شيطان را دشمن خود دانست مخالفت ميكند امر او را و كسى كه شناخت دنيا را و مكر و تزوير باهلش را (از او رو ميگرداند و) زاهد مى‌شود، و همانا مؤمن بلهو و لعب مشغول نميگردد و بغفلت زندگى نميكند، جز اين نيست كه كوشش او فكر و عبرت از گذشتگانست و در همه احوال بياد خداوند است بجهت آنكه ميداند در هر صبح و شام بين سه خطر است، يا بليه نازله، يا نعمت زائله، يا آرزوى گذشته، و هر آينه مكدر نموده ياد مرگ عيش هر عاقلى را، پس شگفت‌آور است حالت مردمى كه نداى الرحيل بآنها مى‌شود باز غفلت دارند از تهيه زاد و توشه، با اينكه ميدانند از براى هر سفرى ناچار توشه‌ئى لازم است.

و روايت شده است در آيه كريمه: وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا[١] در باره حضرت يحيى ٧ كه طفلى بود هفت ساله اطفال ديگر باو گفتند

[١]. ١٤- مريم