إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦١ - باب چهارم در ترك دنيا و ياد مرگ
بيا مشغول بازى شويم فرمود ما را از براى بازى خلق نكردهاند.
و فرمود حضرت امير المؤمنين ٧ در تفسير آيه شريفه وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا[١] يعنى فراموش مكن در حال صحت و توانائى و جوانى و بىنيازى و نشاط خود را از اينكه آخر ترا طلب نمائى، و ديگران گفتهاند مراد كفن است از جميع اموال يعنى فراموش نكن كه كفنى بهره تو است از تمام اموال اگر چه مالك تمام دنيا شوى.
و فرمود حضرت سجاد ٧ با عظمت و قدر و مقام است كسى كه باك ندارد اينكه دنيا در دست هر كه باشد، و گفته است محمّد بن حنفيه[٢] كسى كه عزّت نفس دارد دنيا در نظرش خوار و بىاعتبار است.
و فرمود رسول خدا ٦ زياد نميكند روزگار مگر شدت و سختى را، و عمر مگر نقصان را، و رزق مگر كمى را، و علم مگر رفتن را، و خلق مگر ضعف و سستى را، و دنيا مگر پشت نمودن را، و مردم را مگر بخالت، و ساعت (قيامت) را مگر نزديك بودن كه بر اشرار مردم قيام نمايد (و بپا شود).
و فرمود لوحى كه در زير پايه ديوار بود (در قصه حضرت موسى ع و خضر ع) بر آن نوشته بود: عجب از كسى كه يقين بمرگ دارد چگونه خوشحالى ميكند، و عجب است از كسى كه يقين دارد بروزى كه ميرسد چگونه محزون مىشود، و عجب است از كسى كه يقين بآتش جهنم دارد چگونه گناه مينمايد، و عجب است از كسى كه مىبيند دنيا و انقلاب اهلش را چگونه بآن دل مىبندد و اطمينان خاطر از آن پيدا ميكند،
[١]. ٧٧- القصص
[٢]. فرزند ارجمند حضرت على( ع) و اشتهارش بابن حنفيه براى آنست كه مادر او خوله دختر جعفر بن قيس از قبيله بنى حنيفه بوده است و كيسانيه او را امام و مهدى موعود ميدانند- مترجم