عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٠ - عزلت از ديدگاه عارفان

طمع نشيند، گو از نفس پرستى توبه كن و هر كه به نفس خويش مغرور است، گو از مستى هشيار شو و هر كه مست غرور است، گو از خلوت به بازار شو، به ظاهر با خلق مى‌باش و به باطن با حق.

و عزلت آن است كه بيرون آيند از مخالطت خلق به انقطاع علايق و عوايق.

\*\*\*

و يك دم همدم ديگرى مشو، مگر به خدمت انسانى كامل و مكمل و به اجازات و اشارات او قيام نمايى و انسان كامل آنست كه مكمل باشد در شريعت و طريقت و حقيقت به حيثيتى كه ديگرى را در اين علوم ثلاثه عالم تواند گردانيد.

و انسان بايد كه چون مرده‌اى از انسان كامل بگذرد و رشيدانه خود را به پيروى آن وجود كامل سپارد، تا چنان كه خواهد به آن ولايت و ماء ورد نبوت به هدايت صمديت وى را بشويد و به عين عنايت، وجود او را از لوث جنابت اجنبيه و حدث حدوث نفسانيه، غسالانه غسل فرمايد.

اصل عزلت آنست كه معزول گرداند حواس را به خلوت از تصرفات در محسوسات، از آن كه تعلقات به ممكنات آفات و بلا و فتنه جان و دل است.

و مگذار كه غبار خاك تصرف محسوسات و گرد تراب تعلقات از روزن حواست‌

[١] -شاه نعمت الله ولى.