عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥١ - درسهايى از زيارت كعبه

اللهم البيت بيتك والحرم حرمك والعبد عبدك..[١].

خدايا، خانه خانه توست و حرم حرم توست و بنده بنده توست.

زائر پس از ورود به مسجد الحرام نظرش به كعبه مى‌افتد، آرى كعبه كه جلال و شكوهى بى‌اندازه دارد، در آن وقت است كه بايد تمام لحظات بندگى انبيا و ائمه و اوليا : و به خصوص ابراهيم و اسماعيل را به ياد آورده و با تمام وجود خود را پشت سر آنان قرار دهد و به سوى حقيقت حقه الهيه به حركت آيد، تا در اين مسير كه مسير بندگى و خلوص است، خير دو جهان را براى خويش تأمين نمايد.

درس‌هايى از زيارت كعبه‌

لحظه ديدن كعبه چه لحظه پرشكوهى است، كيست كه بتواند به وصف آن لحظه برخيزد، لحظه ديدار خانه خدا، آرى ديدار خانه خدا، ديدارى كه در تمام عالم لحظه‌اى پرقيمت‌تر از آن ديدار نمى‌توان يافت، در اين لحظه بايد با عينك آيات كتاب خدا و معارف الهى، به كعبه نظر كرد.

چون با آيات و معارف نظر شود، در آيينه كعبه ابراهيم ديده مى‌شود، مردى كه با فرزندش بانى اين بنا به دستور خدا بود و زيربناى آن را خلوص و تقوى و فداكارى قرار داد، آرى بايد به دقت نگريست تا از جو معنوى اين بناى توحيدى، ابراهيم را يافت و پس از يافتن او رموز بندگى و اصول معنوى او را ادراك كرد و اگر اينگونه نباشد، زيارت ناقص و بلكه سياحت است.

[و إذ جعلنا البيت مثابة للناس و أمنا و اتخذوا من مقام إبراهيم‌

[١] -من لا يحضره الفقيه: ٢/ ٥٣١، الطواف؛ بحار الأنوار: ٩٦/ ٣٤٢، باب ٦٢، حديث ١٦.