عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٣ - دين و رابطه آن با انسان

دين و رابطه آن با انسان‌

دين‌ يعنى: رابطه فطرى و عقلى و روحى انسان با صاحب خلقت و آفرينش و عشق ورزيدن به حضرت حق.

دين‌ يعنى: عالى‌ترين جذبه‌اى كه بر اثر آن انسان با تمام شؤونش به جانب حضرت الله كشيده مى‌شود و در كنار اين كشش جان ناقابل را نثار تجلى او مى‌كند.

دين‌ يعنى: مجموعه‌اى از عقايد و آرا و افكار پاك و آسمانى و اخلاق پسنديده و اعمال صالحه.

دين‌ يعنى: حقيقتى كه در پرتو آن خير دنيا و آخرت انسان تأمين است و براى نجات از خزى دنيا و عذاب آخرت، راهى جز پيمودن راه آن نيست.

دين‌ يعنى: مجموعه مقرراتى كه براى ايجاد سلامتى در تمام شؤون حيات، از جانب حضرت حق، براى انسان مقرر شده و عمر پاك صد و بيست و چهار هزار پيامبر ٦ و دوازده امام و اوليا و عاشقان و صالحان و عارفان و پاكان و نيكان و عالمان و عاملان، صرف تبليغ آن گرديده است.

دين‌ يعنى: راهى كه، براى برپايى آن، صابران به انواع رنج‌ها مبتلا شدند و مجاهدان فى سبيل الله، جان شيرين خود را در راه آن نثار كردند و پاكان امم براى برقرارى آن چه رنج‌ها كه نكشيدند!

دين‌ يعنى: نورى كه در پرتو آن گذشته و آينده جهان به آن معنايى كه هست ديده مى‌شود و روان انسان در سايه آن به امنيت مى‌رسد و نفس آدمى در پرتو آن تزكيه مى‌شود و عقل انسان از بركت آن رشد مى‌يابد و جان در كنار آن ملكوتى مى‌گردد.

دين‌، اوامر و فرامين و دستورهاى الهى است و حقيقتى است كه ارزش خود را از شارعش يعنى حضرت الله كسب مى‌كند و اين ارزش، ارزشى است كه اگر از طرف‌