عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤ - بى اعتمادى به توشههاى دنيايى

آن اعتماد نموده‌اى دشمن تو گردند و وبال تو شوند و حاصل آن‌ها براى تو جز زحمت و مرارت و رنج و مشقت و عذاب آخرت چيزى نباشد.

آرى، كسى كه ادعا كند من به داده او خشنودم و جز رضاى حق چيزى نخواهم ولى اعتماد و دلگرميش به غير باشد، خداوند عالم آن غير را دشمن او مى‌نمايد و وبال او مى‌كند تا هم چون آفتاب براى او روشن شود كه نه براى او و نه براى غير او قوت و قدرت و نقشه و حيله‌اى در هيچ‌كارى نيست، آنچه قدرت و قوت است مخصوص به جناب اوست، بايد با تكيه بر حول و قوت او حركت كرد كه اعتماد بر غير، اعتماد بر هوا و آب است.

بى اعتمادى به توشه‌هاى دنيايى‌

در كلام امام صادق ٧ چند قسمت لازم به تذكر است:

١- دوستان‌

٢- قوت و قدرت‌

٣- طروات جوانى‌

٤- ثروت و مال‌

در ادوار تاريخ بسيارى از مردم، اين چهار مرحله را براى خود تكيه‌گاه گرفتند و بر اثر تكيه كردن به اين چهار ناحيه از وجود مقدس حضرت غافل شده و چنان غرق در هوا و هوس گشتند، به طورى كه براى خود در عاقبت امر ساحل نجاتى نيافتند، در آلودگى‌هاى عملى و اخلاقى خود آن قدر دست و پا زدند تا دچار هلاكت ابدى شدند.