عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٩ - شيعه واقعى

اى جابر! آيا همين بس است كه تشيع را بر خود ببندد و دعوى محبت ما اهل بيت : بنمايد؟

والله شيعه ما نيست مگر كسى كه اطاعت خدا كند و پرهيزكار باشد؛ اى جابر! شيعيان ما شناخته نشوند، مگر به تواضع و بسيارى ياد خدا و نماز و روزه و رعايت حال همسايگان و فقرا و قرض‌الحسنه دادن و راستى در گفتار و تلاوت قرآن و زبان بستن از غير نيكى مردم، از اين خيال‌ها و تصورات از راه حق دور مرو..[١].

به اين مضمون احاديث بسيار است و از اميرالمؤمنين ٧ روايت است كه فرمودند:

هر كه ما را دوست دارد، مى‌بايد به اعمال ما عمل نمايد و استعانت به ورع جويد كه بهترين معيشت‌هاست در امر دنيا و آخرت‌[٢].

حضرت صادق ٧ مى‌فرمايد:

شيعه ما نيست كسى كه در زبان با موافق ما باشد ولكن در عمل مخالفت ما كند[٣].

هر كه اميد چيزى دارد براى تحصيل آن سعى مى‌كند و هر كه از چيزى بترسد از آن فرار مى‌كند.

حقيقت اميد واقعى و غير واقعى را در وضع زارع ببينيد، وقتى اميد به محصول دارد سعى مى‌كند، زمين آماده مى‌كند، شخم و دانه مى‌افشاند و به انتظار نتيجه مى‌نشيند؛ اين اميد منطقى و در جاى خود صحيح است و در غير اين حال، اميد

[١] -الكافى: ٢/ ٧٤، باب الطاعة والتقوى، حديث ٣؛ الأمالى، صدوق: ٦٢٥، المجلس الحادى والتسعون، حديث ٣؛ روضة الواعظين: ٢/ ٢٩٤.

[٢] -الخصال: ٢/ ٦١٤، حديث ١٠؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ١٧٤، باب ٦٤، حديث ٨.

[٣] -بحار الأنوار: ٦٥/ ١٦٤، باب ١٩، حديث ١٣؛ مشكاة الانوار: ٧٠.