عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٥ - كعبه، مركز بركات و هدايت

مسجد الحرام و مقامات ديگر، به شرط اجراى مناسك به طور صحيح، راه تحصيل خير دنيا و آخرت را يافته و به مقام قرب حق و خشنودى آن جناب نزديك مى‌شوند.

مسلم است كه از زمان بناى كعبه كه همزمان شروع حيات آدم در كره خاك بوده، اين مركز مبدأ و منبع پخش نور و بركت و مركز هدايت بندگان و راهنمايى ايشان به سوى حقايق عالى بوده و همان جاست كه قرآن مجيد براى هدايت بشر و دستگيرى انسان و ايجاد تحول همه جانبه در حيات، نازل شده و راه بينش وسيع به وسعت ظاهر و باطن جهان را به روى آنان گشوده است.

كعبه، آرى كعبه، همان مركزى كه در آن و از بركت و هدايت آن مناسك عالى حج انجام مى‌گيرد و با توجه به مناسك آن و دقت در اسرارش، آدمى از شرك و زندقه، نفاق و دورويى، قوميت و عصبيت، تكبر و نخوت، اسارت و ذلت، وساير پليدى‌ها دور شده و به جميع مراتب هدايت اگر بخواهد مى‌رسد.

كعبه، به آدمى مى‌آموزد كه بنده پاك از شوائب محبوب خداست، تعليم مى‌دهد كه جامعه اسلامى بايد در تمام شؤون زندگى داراى وحدت كلمه باشد و به اهل استطاعت درس مى‌دهد كه از استطاعت مالى و بدنى خود در راه اعتلاى كلمه حق بكوشيد و به نداى تمام مظلومان و مستمندان و دردمندان جواب مثبت داده و همه ساله با تشكيل دادن اين اجتماع عظيم، به رفع نيازها و گرفتارى‌هاى ملل اسلامى اقدام كنيد و گرفتاران در بند اسارت را برهانيد و براى حفظ استقلال مادى و معنوى امت اسلامى ايجاد ضمانت نماييد.

كعبه، درس محبت و دوستى و درس اخوت و برادرى و درس عدل و مواسات و صفا و صميميت مى‌دهد.

كعبه، در پرتو عظمت و معنويتى كه دارد، راهنماى مسلمانان به سوى سعادت‌