عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٢ - تفكر در زمين
|
روشنى بخشند در تاريكى شب اختران |
اين كواكب مشعل كاخ بلند ايوان كيست |
|
|
آسمان را اين چنين بر پا كه دارد بىستون |
يار من با اين سكون در گردش از فرمان كيست |
|
|
اينهمه اقمار و انجم اين شموس و اين كرات |
در فضاى بىكران قائم به اطمينان كيست |
|
|
اينهمه اشكال و صورت اين همه نقش و نگار |
از كدامين نقش بند است از نگارستان كيست |
|
تفكر در زمين
قرآن مجيد در بسيارى از آياتش، زمين را آيتى از آيات حق و دليل توحيد و نشانه قدرت و علامت عنايت و محبت و لطف حضرت حق مىداند.
[الذي جعل لكم الأرض فراشا][١].
آن پروردگارى كه زمين را براى شما بسترى گسترده.
[و هو الذي مد الأرض و جعل فيها رواسي و أنهارا][٢].
و اوست كه زمين را گسترانيد، و در آن كوههايى استوار و نهرهايى پديد آورد.
[و الله أنزل من السماء ماء فأحيا به الأرض بعد موتها][٣].
و خدا از آسمان آبى نازل كرد، و زمين را به وسيله آن پس از مردگىاش زنده ساخت.
[١] -بقره( ٢): ٢٢.
[٢] -رعد( ١٣): ٣.
[٣] -نحل( ١٦): ٦٥.