عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٩ - تفكر در شب و روز

چنانچه من گشته‌ام زهجر زار و نزار[١]

تفكر در شب و روز

از مسائل بسيار مهم زمين كه قرآن مجيد انديشه در آن را تأكيد دارد، مسئله شب و روز است.

گويى را به سر نخى ببنديد و سر ديگر نخ را به دست خود بگيريد و به دور خود بچرخيد، گوى هم با دور شما خواهد چرخيد.

ولى پيوسته نيم رخ توپ به سوى شما مى‌باشد و نيمرخ ديگر به سوى مخالف شما خواهد بود.

هر چيزى كه تحت تأثير جاذبه‌اى قرار گيرد و به گرد جاذب خود بگردد، حالش چنين خواهد بود.

زمين ما در جاذبه خورشيد قرار دارد و به گرد خورشيد مى‌گردد، پس بايستى هميشه نيمه‌اى از آن به سوى خورشيد باشد و نيمه ديگرش به سوى مخالف خورشيد.

اگر وضع زمين چنين بود مى‌دانيد چه مى‌شد؟ نيمى از زمين كه رو به خورشيد بود دوزخى گدازان و جهنمى فروزان بود و نيمه ديگر آن، شب تاريكى، سرد و سوزان بود، در نتيجه زمين قابل زيست نبوده، نه گياهى در آن مى‌روييد و نه جاندارى در آن يافت مى‌شد.

ولى دانش او و قدرت او و حكمت او، از اين وضع جلوگيرى كرده و براى زمين حركتى قرار داده كه با سرعت ٣٠ كيلومتر در ثانيه به گرد خود بگردد و جاذبه‌

[١] -صفير يا نعيم اصفهانى.