عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٦ - معرفت يا اصل همه فضايل

[إن يشأ يذهبكم و يأت بخلق جديد\* و ما ذلك على الله بعزيز][١].

و بايد بداند كه خداى عزوجل يكى است، نه چون هر يكى، بل ذات او قديم و ازلى است و ابدى، يعنى هميشه بود و هميشه باشد و هر چه غير اوست، اول نبود و آخر هم نباشد.

اول و مبدأ همه چيز از اوست و آخر همه چيز و رجوع آن به اوست، ظاهر همه چيز بدوست و باطن همه چيز خود اوست.

[هو الأول و الآخر و الظاهر و الباطن و هو بكل شي‌ء عليم‌][٢].

اگر نه تجلى وجود، وجود او بودى، هيچ چيز را به خود وجود نبودى و اگر نه فيض و عنايت و حفظ او بودى، هيچ چيز را وجود نماندى.

او را نه شريك است و نه وزير و نه يار و نه نظير و نشايد كه گويند: كجاست و نه بر

[١] -ابراهيم( ١٤): ١٩- ٢٠. اگر بخواهد شما را از ميان مى‌برد، و خلقى جديد مى‌آورد.\* و اين‌[ كار] بر خدا دشوار و گران نيست.

[٢] -حديد( ٥٧): ٣. اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به همه چيز داناست.

[٣] -عشاقنامه، فخرالدين عراقى.