عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٤ - عبادت واقعى

و عالى‌ترين صفات معرفى و توصيف كرده و نيز از آنجايى كه يكى از خصايص دل آدمى مجذوب شدن در برابر زيبايى‌ها و كمالات است، در نتيجه محبت خدايى كه جميل على الاطلاق است در دل‌هايشان جايگزين مى‌شود.

آرى، از آيه شريفه:

[ذلكم الله ربكم لا إله إلا هو خالق كل شي‌ء فاعبدوه‌][١].

اين است خدا پروردگار شما، جز او معبودى نيست، آفريننده همه چيز است؛ پس تنها او را بپرستيد.

به ضميمه آيه:

[الذي أحسن كل شي‌ء خلقه‌][٢].

همان كسى كه آنچه را آفريد نيكو ساخت.

استفاده مى‌شود كه خلقت دائر مدار حسن و اين دو متلازم و متصادق با همند.

آيات ديگرى بر مى‌آيد كه يك يك موجودات، آيه و دليل بر وجود خدا و آنچه در آسمان‌ها و زمين است، آياتى است براى صاحبان عقل و خلاصه در عالم وجود چيزى كه دلالت بر وجود او نكند و جمال و جلال او را حكايت ننمايد، وجود ندارد.

پس اشيا از جهت انواع مختلفى كه از خلقت و حسن دارند همه بر جمال لايتناهاى او دلالت نموده، با زبان حال او را حمد و بر حسن فناناپذير او ثنا مى‌گويند و از جهت انواع مختلفى كه از نقص و حاجت دارند، همه بر غناى مطلق او دلالت نموده، با زبان حال او را تسبيح و ساحت قدس و كبرياييش را از هر عيب‌

[١] -انعام( ٦): ١٠٢.

[٢] -سجده( ٣٢): ٧.